OKTOBER 2026
Samen met één van onze beste vrienden hadden we een aantal jaren geleden het plan opgevat om naar het Rijksmuseum te gaan. Wijzelf hadden het in 2013, toen het nog maar net heropend was, al bezocht ( AMSTERDAM - Cultuur snuiven in het Rijksmuseum ) maar na zoveel jaren vonden wij het wel de moeite waard om dit museum weer eens te bezoeken.
We besloten het op ons gemak te doen en er een paar dagen voor uit te trekken. Dus we prikten de data en boekten beiden een kamer bij van der Valk - Amstel.
Vrijdag 30 oktober 2026 was het zover. Meestal neem ik altijd meer bagage mee dan nodig is, maar omdat we met één auto zouden gaan en mijn rolstoel sowieso mee moest, bleef het bij een weekendtas voor ons samen en mijn beautycase.
Na het ontbijt vertrokken we om eerst onze vrienden op te halen. Nadat we bij hun eerst nog wat hadden gedronken, ging de overige bagage in de achterbak en togen we richting Amsterdam. Laurence reed, want we waren met zijn auto gegaan.
Na een goed uurtje arriveerden we bij de parkeergarage aan het museumplein. We hadden de tickets al ver van te voren gereserveerd via de vriendenloterij en dit hield in dat we gratis toegang hadden voor ons alle vier. Via een speciale ingang en lift voor personen in een rolstoel betraden we het museum. Als eerste gingen we naar het restaurant want we hadden inmiddels wel dorst en trek in iets lekkers gekregen. Daarna gingen we op pad om het één en ander te bezichtigen. Als eerste gingen we naar het Aziatisch paviljoen, waar we de nodige beelden bekeken. Het was een kleinere selectie dan wat we in 2013 hadden gezien, mogelijk dat er beelden teruggegeven zijn aan de landen van herkomst. Maar er was ook een gedeelte afgesloten in verband met onderhoud, dus dat kon ook de reden zijn.
Hierna gingen we naar de speciale tenstoonstelling "Willem de Kooning at work". Hier hebben we geen foto's gemaakt, want we verbaasden ons over de kwaliteit van het werk. Veelal simpele schetsen van mannen of vrouwen, die ons niet echt aanspraken. Ook was er het nodige abstracte werk waar we toch wel een beetje in sneltreinvaart doorheen gingen, want we vonden het meeste afschuwelijk om te zien. Wellicht zullen er genoeg mensen zijn die het wel weten te waarderen, want het werd toch wel druk bezocht. In één van de ruimte's was een wand voorzien van een foto van een park waar een beeld in stond dat gemaakt was door Willem de Kooning. Dit is de enige foto die we gemaakt hebben, omdat het effect grappig was. Het lijkt net of onze mannen in het park staan om het beeld te bewonderen.
Nadat we na deze tentoonstelling nog wat gedronken hadden in het café aldaar, gingen we naar de tweede etage omdat we de grote meesters wilden bekijken. Deze schilderijen en voorwerpen spraken ons meer aan. De eerste zaal waar we in kwamen waren schilderijen, beelden en voorwerpen uit de tijd van de zeevaarders, zoals Michiel de Ruyter en Maarten Harpertszoon Tromp.
Na deze zaal kwamen we in een ruimte met poppenhuizen. Hier kon je zien hoe er in die tijd (circa 1700) geleefd werd.
Ook stonden er vitrines met religieuze beeldjes, waarvan het echtpaar met kind ik wel één van de mooiste vond. Het stelde Maria en Jozef met Jezus als kind voor.
Op een gegeven moment kwamen we in een zaal waar je via glazen deuren in een stilte ruimte kwam en je de bibliotheek van het Rijksmuseum van bovenaf kon bekijken.
In het midden van de ruimte waar wij stonden waren vitrines met oude munten te bezichtigen.
Hoe we waren gelopen weten we niet precies, maar de Nachtwacht en de Eregalerij met de schilderijen van o.a. Johannes Vermeer en Frans Hals, die hadden we gemist. We kwamen uit in een grote hall met veel muur- en plafondschilderingen en grote glas in lood ramen. Niet alleen wat er tentoongesteld wordt, maar het gebouw op zich is ook al de moeite waard om te bezoeken.
Aangezien het inmiddels tegen het eind van de middag liep besloten we om naar het hotel te gaan om in te checken en een tafel te bespreken voor het avondeten. Zo konden we op ons gemak ons in de kamer installeren en nog even uitrusten en bijkomen van de vele indrukken van deze dag. Tenslotte hadden we nog een dag om hier verder rond te kijken.
Van der Valk hotels zijn altijd goed en hebben allemaal hun eigen thema en kleurenpalet. Deze kamer was ondanks het behang met patroon heel rustig vanwege de tinten groen die goed op elkaar waren afgestemd.
Het plafond was evenens donkergroen geschilderd en dit zorgde wel voor een luxe uitstraling.
We hebben hier 's avonds heerlijk gegeten, ik zelfs vegetarisch, en lekker gekletst en genoten met een goede fles wijn erbij. Het enige wat jammer was, is dat ze hier op de dessertkaart een vanille bonbon aanbieden. Je verwacht dat dit iets heel bijzonders is, maar het is gewoon een ordinair chocolade bonbonnetje gepresenteerd op een klein taartpleautje, niet bepaald desserr waardig. Die nacht hebben we allemaal heerlijk geslapen, maar dat doen we meestal wel bij deze hotelketen. Ze hebben gewoon goede bedden.
Zaterdagochtend zaten we met zijn viertjes om 10:00 uur aan het ontbijt. Bij het buffet bij van der Valk is altijd voldoende te kiezen en eet ik soms weleens teveel, omdat ik dan zoveel lekkers zie. Maar ik moet me daar eigenlijk niet te schuldig over voelen en gewoon genieten van ons uitje. Na het ontbijt haalden we de bagage op uit de kamers en gingen we uitchecken om opnieuw richting het Rijksmuseum te gaan. Deze dag was het duidelijk een stuk drukker en ook leek er wel een ander soort publiek rond te lopen dan de dag ervoor.
We gingen dit keer meteen naar de eerste etage om daar van alles te bezichtigen, want deze etage hadden we nog niet bezocht.
Hier waren o.a.schilderijen van Paul Gabriël en G.H. Breitner en Molkenbooer, een zelfportret, te bewonderen, maar tevens schilderijem van Indische landschappen en de Javaanse Hoffunctionarissen. Ook was er veel Delfts blauw in vitrines uitgestald. Alles wat hier tentoongesteld was kwam uit de periode van 1800 tot 1900.
Hoewel het van Gogh murseum eveneens aan het museumplein is gevestigd, op een steenworp afstand van het Rijksmuseum, hangen er hier ook enkele exemplaren van zijn hand.
Lange tijd heb ik naar dit schilderij gekeken. Het is een bruidsportret van de latere stadhouder Willem II, prins van Oranje en zijn bruid Maria Stuart, dochter van Karel I van Engeland. Staande ten voeten uit, gemaakt ter gelegenheid van het huwelijk op 12 mei 1641.
Hoewel een huwelijk je tegenwoordig aan iets feestelijks doet denken, waarbij men blij en vrolijk is, heeft dit schilderij iets triest. Maria was op dit moment slechts negen jaar oud en Willem II veertien jaar. Het was een gearrangeerd huwelijk en werd gezien de jonge leetijd van de bruid , pas een aantal jaren laten geconsumeerd.
Het trieste feit van dit verstandshuwelijk vind ik af te lezen aan hun gezichten. Volgens mij wist, in ieder geval de bruid, nog niet zo goed wat het huwelijk voor haar inhield.
Je moet er hedentendage toch niet aan denken dat kinderen van deze leeftijd, eigenlijk geen kind meer mogen zijn, vanwege de zware taak die hun te wachten stond.
Op een gegeven moment zagen we een borstbeeld van Johannes Beuns, deze Vlaming was een handelaar in huiden in Amsterdam en regent van Brentano's Steun des Ouderdoms, een rooms-katholiek oudemannenhuis. Na zijn dood is dit beeld gemaakt door Louis Royer.
Wij vonden het beeld een grote gelijkenis hebben met de Nederlandse acteur Pierre Bokma, van wie Laurence een foto ernaast houd. Het zou zomaar een voorvader van hem kunnen zijn, qua gelijkenis.
Nadat we de gehele eerste etage hadden bekeken, vonden we het tijd om eerst maar weer eens wat te gaan eten en gingen naar het restaurant op de begane grond. Meerdere bezoekers hadden hetzelfde idee, want we moesten even wachten tot het onze beurt was om naar een tafeltje gebracht te worden. We kregen plaatsen waar we een QR-code moesten scannen om digitaal onze bestelling door te geven. Gelukkig ging het allemaal goed en kregen we na niet al te lang wachten ons eten opgediend. We waren een beetje in een melige bui en natuurlijk moesten we dan ook de nodige foto's en selfies maken.
Na de lunch gingen we ook vandaag weer naar de tweede etage, want we hadden noch steeds de Nachtwacht en de Eregalerij niet gezien. Na even zoeken kwamen we in de ruimte waar een gedeelte van de Nachtwacht hing, want deze wordt momenteel gerestaureerd. Helaas hebben wij de restaurateurs niet aan her werk gezien. Wel hadden we eerder die dag ons laten fotograferen waarbij we zelf in de Nachtwacht werden geplaatst. Dit was wel grappig. Eerst met zijn viertjes en daarna per echtpaar apart. Nadat de foto was gemaakt konden we na een paar minuten een QR-code scannen, waarmee je de foto kon downloaden op je mobiele telefoon. Wel een grappig aandenken aan deze dagen.
In de Eregalerij was het enorm druk, vooral bij de schilderijen van Johannes Vermeer, maar uiteindelijk hebben we nog wel het een en ander kunnen zien, zoals het melkmeisje en het "straatje", in Delft. Het huis rechts op dit schilderij was het huis van Vermeer zijn tante. Ook hangt hier o.a. de bedreigde Zwaan van Jan Asselijn en een zelfportret van Frans Hals. En eveneens van deze schilder een portret van Feyntje van Steenkiste en haar echtgenoot Lucas de Clerq. Het zijn huwelijksportretten, vervaardigd in ongeveer 1635. Haar ingetogen, sobere zwarte jurk met een molensteenkraag en minimalistisch kant weerspiegelt haar doopsgezinde geloof en gegoede achtergrond.
Na de eregalrij kwamen we weer uit in de grote hall met de glas in lood ramen, waar we de vorige dag ook hadden gestaan. Deze dag stonden er een aantal schildersezels uitgestald in een halve cirkel en hier konden bezoekers zelf aan de gang met o.a. houtskool, om hun artisticiteit te tonen.Het was heel leuk om te zien dat men hier best veel animo voor had.
Nadat we wat bij de amateur kunstenaars hadden rondgekeken, gingen we richting de uitgang, want het liep al tegen sluitingstijd en we wilden de drukte voor zijn. Gelukkig hadden wij er telkens voor gekozen om onze jassen bij ons te houden, want er stonden enorme rijen bij de garderobe. We besloten om eerst op weg naar huis te rijden en onderweg te stoppen om nog met elkaar te gaan eten. De keus viel op, hoe kan het anders, van der Valk in Houten. Onderweg werd er alvast gebeld voor een reservering, want het was tenslotte weekend en onze ervaring is dat het dan meestal erg druk is. Gelukkig was er nog een tafel beschikbaar en goed 18:00 uur arriveerden we op de plaats van bestemming. Het leuke was dat we een ronde tafel kregen aangewezen, die voldoende ruimte bood voor het eten dat we bestelden en waarbij we ook gezellig met elkaar konden kletsen. We hebben hier ook weer heerlijk gegeten, gelachen en genoten en ik heb dit keer eens niet van al ons eten foto's gemaakt, behalve van de desserts, want die waren hier wel allemaal groot genoeg om dessert genoemd te worden.
Nadat we eerst later op de avond, onze vrienden bij hun huis hadden afgezet, kwamen we om ongeveer midernacht zelf thuis, moe maar voldaan. Laurence ging eerst nog even onder de douche om zijn vermoeidheid van zich af te spoelen, voordat hij naar bed ging.. En ik nam een groot glas muntthee, appte nog even met mijn vriendin om door te geven dat wij inmiddels ook thuis waren en om de laatste foto;s uit te wisselen, alvorens ook ik eerst de badkamer en daarna mijn bed in dook. We kunnen terug kijken op een paar heerlijke dagen, wat voelde als een minivakantie, waarbij we cultuur hebben gesnoven, lekker hebben gegeten en genoten van en met elkaars gezelschap.
Reactie plaatsen
Reacties