WERELD OBESITAS DAG

WOENSDAG 4 MAART 2026

Sinds 2015 wordt er ieder jaar op 4 maart de Wereld Obesitas Dag gehouden. Op deze dag wordt er aandacht besteed aan (zwaar) overgewicht, die wereldwijd een groeinde problematiek vormt en is dus een groot gezondheidsprobleem. In Nederland zijn 1 op de 2 volwassenen te zwaar en ook bij kinderen stijgen de cijfers alarmerend snel. De dag is bedoeld om bewustwording te vergroten over de gevolgen van obesitas en om te pleiten voor effectieve behandeling en preventie. 

Aangezien ik ook al jaren met dit probleem te kampen heb, kon ik vandaag dus niet aan deze dag voorbij gaan zonder er een artikel over te schrijven. Het is natuurlijk wel een probleem wat onstaan is door de welvaart die we hebben, maar dat neemt niet weg dat we onze kop niet in het zand moeten steken. Preventie is belangrijk voor een ieder die er nu nog niet mee te maken heeft, want obesitas is een trigger voor allerlei andere aandoeningen, zoals onder andere hart en vaatziekten, diabeste 2 en kanker. En dan heb ik het nog niet over de mentale problemen

Zelf heb ik al een aantal jaren een verhoogde bloeddruk, waar ik medicatie voor gebruik en sinds een jaar is daar ook nog een verhoogd cholesterol bij gekomen die alleen nog met medicatie onder controle kon worden gebracht. Voorlopig mag ik nog niet mopperen dat dit de enige "aandoeningen" zijn, buiten dat mijn overgewicht ook ervoor zorgt dat ik in combinatie met vergevorderde artrose in de knieën en bijkomende fibromyalgie  ik niet meer in staat ben om langdurig te sporten. Zelfs wandelen is er niet meer bij. 

Laatst vond ik een dagboek van jaren geleden en kwam ik tot de conclusie dat ik al 40 jaren aan het vechten ben tegen overgewicht. Ik heb het ene dieet na het andere geprobeert van Sonja Bakker, het Montignac dieet  tot het Ketogeen dieet en alles wat er maar voorbij kwam. Mijn boekenkast staat vol met de nodige afslankkookboeken. Ook heb ik diverse dietisten bezocht en alles met het resultaat dat ik niet slanker, maar steeds dikker uit de strijd kwam. In mijn hoofd ben ik nog steeds die te slanke meid van voor mijn dertigste, maar de spiegel, weegschaal, kledingmaat en ook foto's zeggen duidelijk wat anders. Vaak walg ik van mijzelf. 

Momenteel is er de nodige medicatie op de markt, maar ik wil hier geen gebruik van maken, want ze zijn niet zonder risico en hebben de nodige bijwerkingen waar ik niet op zit te wachten. En ook een maagverkleinng of maagband laat ik aan mijn deur voorbij gaan, omdat ik hierover nog nooit echt positieve berichten heb gehoord. Maar buiten dat, als een knieoperatie met mijn overgewicht al een risico is, vanwege de narcose, dan geldt dat in mijn ogen voor elke andere operatie eveneens. Nee ik doorsta liever de pijn en het ongemak, dan in mij te laten snijden voor iets anders dan een eventuele verbetering van mijn mobiliteit. Hoewel ik deze beslissingen voor mijzelf maak, veroodeel ik niemand die gebruik maak van medicatie of een operatie om van zijn of haar overgewicht verlost te worden. Ik heb alleen gekozen voor de lange weg, om via voeding en beweging te proberen slanker en gezonder te worden. Het is een mentale test van mijn doorzettingsvermogen  en volharding. Tot nu toe heb ik gefaald, maar ik geef de moed niet op en probeer het telkens opnieuw.