ZATERDAG 4 APRIL 2026
In het positief lijstje van maart heb ik al het één en ander beschreven, maar ik wil het hier wat uitgebreider over de laatste nieuwe stappen die ik heb gemaakt richting een iets gezonder en mobieler lichaam hebben. En vooral ook waarom.
De afgelopen maanden had ik periodes dat ik erg gefocused was op mijn eten afgewisseld met momenten dat het me niets meer kon schelen, omdat ik toch geen resultaten behaalde wat afvallen betreft. Mentaal zat ik niet lekker in mijn vel en het liefst kroop ik diep onder de dekens en wilde niets meer.
Het gevolg was dat mijn dag ritme helemaal van slag raakte en ook mijn eetpatroon niet erg gezond was. Mijn ontbijt en lunch vielen dagelijks samen en op rare tijden. Met regelmaat was het pas om 15:00 uur dat ik voor het eerst wat ging eten. Het avondeten was altijd wel op een redelijk vaste tijd, meestal zo rond 18:00 uur, want daar zorgde Laurence wel voor.
Omdat ik overdag laat op stond en nauwelijks wat at, had dit tot gevolg dat ik erg laat naar bed ging en na het avondeten enorm ging snaaien. Ik hield mezelf voor dat het wel kon omdat ik toch niet veel gegeten had. Natuurlijk had dit een heel erg negatief effect op mijn gezondheid en mijn gewicht. Toen ik na een tijdje weer eens op de weegschaal ging staan, schrok ik van het getal wat ik zag. Zo zwaar was ik in tijden niet geweest. Het gevolg was dat ik weer als een bezetene ging uitzoeken wat ik moest eten en weekmenu's probeerde op te stellen die me moesten helpen.
Ik was mezelf natuurlijk flink voor de gek aan het houden, dat dit de oplossing zou zijn en dat ik het allemaal wel zelf kon, zonder professionele hulp.
Inmiddels was ik ook weer een jaartje ouder geworden en had de leeftijd van 70 jaar bereikt en ik ging nadenken over hoeveel tijd ik nog had en of het mij ooit zou lukken om in ieder geval het gewicht te bereiken wat nodig was om geopereerd te kunnen worden aan mijn knieën. Nu lijk ik altijd aan de buitenkant opgewekt en positief voor mensen die mij niet goed kennen, maar ik ben een enorme doemdenker. En meerdere keren zag ik mijn einde steeds dichterbij komen.
De genadeslag kwam toen ik weer voor mijn jaarlijkse controle bij de praktijkondersteuner van de huisarts moest komen om mijn bloeduitslagen te bespreken en mijn bloeddruk te laten controleren. Alles was eigenlijk prima, behalve mijn bloedsuiker, die was verhoogd en boven de grens die het moest zijn. Er werd opnieuw ingepland om dit nogmaals via bloedonderzoek te controleren en de uitslag was dat het opnieuw verder gestegen was. Ik hoef nog niet aan de medicijnen, maar kom wel meteen in de molen van allerlei controles terrecht. En ondanks dat het prima is dat ik vanaf nu hier streng voor gecontroleerd wordt, heeft dat voor mij veel inpact. Doordat ik afhankelijk ben van anderen, wat mijn mobiliteit betreft, zag ik meteen weer beren op de weg.
Daarbij baalde ik enorm dat ook deze kwaal er bij kwam, want ik slik al jaren medicatie voor mijn bloeddruk en goed een jaar geleden kwam daar ook medicatie voor mijn cholesterol bij. Deze beiden zijn allebei weer prima in orde, maar ik slik ook al een aantal jaren pijnstillers voor mijn artrose en fibromyalgie, tabletten tegen de allergie en hooikoorts, magnesium tegen krampen in mijn spieren tengevolge van de fibromyalgie en een hoge dosering vitamine C op advies van de uroloog om een blaasontsteking te voorkomen, omdat dit bij mij meestal uitmondt in een nierbekkenontstekking. Kortom ik ben al een wandelende apotheek en ben er wel een beetje klaar mee, om er nog meer medicatie bij te krijgen. Ik wil liever als het enigszins kan proberen of ik door voeding en gezonder te leven, of ik een paar van deze pillen kan schrappen in plaats van mijn medicijnkast uit te breiden.
Ik was blij dat Laurence bij het gesprek bij de praktijkondersteuner aanwezig was, want hij begon over mogelijkheden om mijn mobiliteit te verbeteren. Zijn argument was dat ik steeds minder mobiel werd en dat hij het idee had dat ik hierdoor ook steeds moeilijker zou kunnen afvallen.
Het gevolg was dat er na overleg met de huisarts een verwijzing naar een fysiotherapiepraktijk bij ons in het dorp werd gestuurd. Ik was daar nog niet eerder geweest, maar Laurence wel en had hier een goede ervaring bij. Diezelfde week kon ik al terrecht en voor het eerst werd er door de fysiotherapeut die mij behandeld, onderzocht hoeveel kracht en bewegingsmogelijkheden ik nog in mijn benen had. Er werd daarna een plan gemaakt waarbij alles in hele kleine stapjes gaat. Ook kreeg ik oefeningen voor thuis mee. Deze manier van benadering voelde zo goed. Er werd echt naar mij geluisterd en begrepen wat mijn probleem is. Dus dit gaf heel veel vertrouwen. Ik ga 1 x per week naar de praktijk om te sporten onder begeleiding en ik ben nu een paar keer geweest en ik sta verbaasd over mezelf. Ik kan meer dan ik dacht. Helaas kreeg ik de afgelopen week last van mijn linker schouder, waardoor ik mijn arm niet meer omhoog kan krijgen en moet ik nu voorlopig 2 x per week naar fysiotherapie, waarbij ik de ene keer shock-wave therapie krijg voor mijn schouder en de andere dag moet sporten voor mijn benen.
Maar de fysiotherapeut vond het ook belangrijk dat ik voor mijn voeding ook weer professionele hulp zocht.
Stap twee was een afspraak bij de diëtiste, die ik in 2023 / 2024 eveneens had geraadpleegd en die ik als erg fijn had ervaren. Op 2 april kon ik bij haar terrecht en ook nu zat Laurence bij het gesprek, wat ik toch wel als prettig ervaarde. Ze maakte een heel dagschema voor mij om te werken aan mijn bloedsuiker en om tevens te proberen weer een goed ritme in mijn eetpatroon te krijgen. Iedere 2 tot 3 uur moet ik wat eten en ik hoef alleen te letten op mijn koolhydraten wat maximaal op 100 gram moet uitkomen. Daarnaast moet ik 2 x per dag fruit eten en minimaal 250 gram groenten per dag. De dag start ik voorlopig met kwark met rood fruit of af een toe een klein appeltje met kaneel. Voor de vezels mag ik daar 1 tot 2 eetlepels gebroken lijnzaad aan toevoegen. Ook bespraken we mijn slaapritme en daarbij gaf ze aan dat ik te weinig slaapuren had, wat ook een negatieve invloed op het afvallen heeft. Dus ik moet gaan proberen om toch aan die 7 tot 8 uur slaap te komen. Over 4 weken moet ik weer terug naar haar voor controle en ik hoop dat ik dan al wat flinke stappen heb kunnen maken.
Gisteren ben ik begonnen met het eetschema en het is me niet tegengevallen. Vanwege de hoeveelheid groenten die ik moet eten, had Laurence voor het avondeten een heerlijke groentenmix gemaakt met smoor van kip uit de oven erbij. Meteen een hoeveelheid voor 2 dagen, want dat doet hij meestal als hij een gerecht voor bij rijst maakt. De mannen aten er wel de witte rijst bij, maar ik hield het bij 300 gram groenten en 100 gram smoor van kip. Ik weeg namelijk nu alles af en houd het tevens voorlopig bij in de app van het voedingscentrum "De Eetmeter".
Gisteravond heb ik voor het eerst na het avondeten geen behoefte gehad om te snaaien en vandaag zit ik ook helemaal goed op schema.
Ik ben zelfs weer op tijd opgestaan ondanks dat ik een slechte nacht had gehad vanwege mijn pijnlijke schouder. Ik moet wel wennen dat ik zo vaak moet eten, maar als het zo blijft gaan zoals deze twee dagen, dan ben ik hoopvol voor de toekomst. Zal mijn droom dan toch een keer uit gaan komen?
Reactie plaatsen
Reacties
Nou Marian, weer goed verwoord en nog belangrijker gewoon weer gaan bewegen met hulp en wat betreft dat afvallen dat komt ooit goed. Een goed begin is het halve werk. Dat geld ook voor afvallen. goed bezig hoor